„Igrzyska dziejów. Zapasy historyka z historią”
Norman Davies
Podobno historia kołem się toczy i dobrze uczyć się na niej nie popełniać dawnych błędów. Problem tylko najczęściej w tym, by zrobić to drugie i pamiętać o tym pierwszym po prostu trzeba znać dzieje. Jednak jest też i druga strona tego medalu czyli wpatrzenie się bez zastanowienia się w przeszłość i bezkrytyczne czerpanie z niej. Jakie byłoby idealne wypośrodkowanie? Wykorzystanie ciekawości i poznawanie tego, co było by wykorzystać w teraźniejszości.
O historii powstało niesamowicie
wiele książek. W ujęciu akademickim lub popularnym, a do tego cały szereg
gatunków wykorzystujących ją jako drugi plan lub jakiś jej fragment. „Igrzyska
dziejów. Zapasy historyka z historią” to równocześnie gawęda, biograficzne
wątki, znane postacie i ich życiorysy, opowiadane z pasją i bez patosu
równocześnie uwypuklające istotne momenty dziejów tak, by czytelnik poczuł ich
istotność. Inaczej mówiąc to seria wykładów, w których Norman Davies płynnie
przechodzi pomiędzy historycznym dziedzictwem różnych krajów, epokami i
ustrojami politycznymi. Na pierwszy rzut wydaje się to chaosem, a to nie
wszystko, gdyż jeszcze dodać do tego trzeba różnorodne podejście naukowe na
przestrzeni nie tylko wieków, lecz i kolejnych dekad. Z tej mieszanki
otrzymujemy lekturę gdzie zaczynamy postrzegać, dzięki niesamowitemu ujęciu
tematów przez autora, przeszłość w innych niż do tej pory kategoriach.
Dostrzegamy rolę historii w polityce i jak nią posługują się politycy na
przestrzeni stuleci. Konfrontacje różnorodnych wątków oraz docieranie do źródeł
paralel uświadamia nam jak w złożonym świecie funkcjonujemy i to nie jedynie
obecnie, lecz od tysiącleci. Co istotne „Igrzyska dziejów. Zapasy historyka z
historią” dalekie są od pompatyczności, napuszonych albo wyświechtanych
sloganów, w miejsce tego otrzymujemy osobiste spojrzenie naukowca jednocześnie
obiektywne i subiektywne. Wplecenie własnych wspomnień, doświadczeń do historycznych
momentów daje czytelnikom rzadko spotykaną okazję na lekturę, w której prawie mimochodem
pogłębiamy wiedzę.
Ależ się cieszę, że mam tę książkę już na swojej półce.
OdpowiedzUsuń