Koniec i początek

"Zostań ze mną, Karolino"
Alina Białowąs

Miłość ma różne oblicza, czasem mylimy ją z czymś całkowicie odwrotnym, zwłaszcza kiedy jesteśmy zaślepieni pragnieniem jej odczuwania. Wcale nie tak trudno błąd ten powielić, zwłaszcza gdy pomimo wcześniejszych ran wciąż pragniemy kochać i być kochanym. Jak można być ślepym na prawdę? Łatwo uwierzyć w jej iluzję jeśli pochodzi ona od kogoś kogo uważamy za kogoś bliskiego, kto chce dla nas jedynie tego co dobre i jesteśmy przekonani, że pragnie nas uchronić od złego. Bywa tak, iż przez lata żyjemy pod kloszem złożonym z marzeń, pobożnych życzeń, kompleksów i nieprawdziwego obrazu świata, kiedy to błędne koło zaczyna pękać zaczynamy się czuć zdezorientowani i odkrywamy rzeczywistość daleką od tej, do której przywykliśmy, lecz dającą w końcu nadzieję na prawdziwą miłość. Pozostaje tylko odciąć się od przeszłości i nie pozwolić jej zatruć przyszłości brakiem zaufania i oglądaniem się za siebie ...

Lata nieporozumień, niedopowiedzeń, duszenia w sobie emocji, w pewnym momencie stają się nie do wytrzymania, zatruwają wzajemne relacje i nie pomagają uporać się z dręczącymi człowieka wątpliwościami. Karolina aż za dobrze zna takie właśnie sytuacje, a ostatnio przydarzają się jej notorycznie, przez lata babcia stanowiła dla niej oparcie, Zawsze przy niej, gotowa wesprzeć wnuczkę i dać jej to czego nie dostawała od kogoś kto również powinien zauważyć ból i rozterki. Jednak od jakiegoś czasu młoda kobieta nie ma tuż obok siebie powierniczki i pocieszycielki, to miejsce jest puste i nawet najbliższa przyjaciółka nie umie go zapełnić. W życie Karoliny pojawił się ktoś już dawna jest w sercu dziewczyny, Rafał jest tym mężczyzną, który ma dużą szansę przekonać ją, że prawdziwa miłość istnieje i warto o nią walczyć. Ale niepewność i nieudane doświadczenia, z nie tak odległej przeszłości, zatruwają chwile szczęścia i podkopują wiarę w siebie i drugą osobę. Miśka nie ma obiekcji co do mężczyzny, lecz Karolina wciąż rozpamiętuje to co było, a skupianie się na wadach i dopatrywanie się w każdym geście oraz słowie drugiego dna nie pomaga w uporządkowaniu emocjonalnego chaosu. Czy faktycznie wszystko wygląda tak jak to widzi Karolina? Sugestie przyjaciółki nie pozostają bez echa, a uwagi rodziców wydają się odnosić odwrotny skutek. Pewne sprawy wymagają wyjaśnienia, może nadszedł czas by zrzucić z serca raniące uczucia, a z głowy wyrzucić niepokojące wspomnienia? Dorosłość i dojrzałość jak się okazuje nie zawsze idą w parze, to drugie wymaga odwagi spojrzenia za siebie, zamknięcia drzwi do tego co co bolesne i stawienia czoła własnym oraz cudzym błędom i wybraniu przyszłości, niepozbawionej problemów, lecz także nadziei na szczęście.

Trzecie spotkanie z Karoliną okazało się równie emocjonujące jak i dwa wcześniejsze. Alina Białowąs oddała cały wachlarz emocji, ale przede wszystkim pokazała drogę jaką przebyła główna bohaterka od pełnej nadziei dziewczyny stojącej na rozwidleniu życiowych dróg aż do chwili kiedy patrzy w przyszłość z perspektywy kobiety dojrzewającej do wzięcia własnego życia w swoje ręce. "Zostań ze mną, Karolino" nawiązuje do wcześniejszych części, lecz nie są to powtórki, wątki te mają konkretną przyczynę pojawienia się w konkretnym momencie kontynuacji. Już wcześniej można było zauważyć jak zmienia się tytułowa postać, podczas lektury trzeciej części widzimy jak wydarzenia z przeszłości ukształtowały tę młodą kobietę oraz ich dalszy wpływ na nią. Autorka nie przedstawia mega optymistycznej historii, zamiast hollywoodzkiej opowieści dała swoim czytelnikom rzeczywiste emocje, w których nie brakło łez, smutku, ale i rodzącego się buntu, dorastania do trudnych decyzji i brania odpowiedzialności za własne czyny. "Zostań ze mną, Karolino" wiele się dzieje, chociaż mogłoby się wydawać, że bohaterka zmierza w wiadomym kierunku i tylko będziemy obserwatorami jak osiąga swoje cele, okazuje się, iż nie wszystko zostało jeszcze powiedziane i jeszcze dużo przed bohaterami. Alina Białowąs nie ucieka od trudnych tematów, co już pokazała w pierwszym i drugim tomie, w trzecim również ten motyw jest obecny, tym razem w centrum uwagi są relacje rodzinne oraz ich wpływ na człowieka, nawet nie do końca uświadomiony. Nadszedł moment by spojrzeć na to co już miało miejsce z nowej perspektywy, wynikającej z rozrachunkiem z iluzjami oraz bohaterki z samą sobą i ważnymi dla niej osobami. Patrząc wstecz widzimy dojrzewanie bohaterki i kim staje się  na oczach czytających, jej przeobrażenie przebiega w wielu wymiarach, czasem bardzo dotkliwych dla uczuć. 

Recenzje wcześniejszych części: tutaj i tutaj.

Za możliwość przeczytania książki

dziękuję Autorce - Alinie Białowąs

oraz

wyd. Replika

Zaufaj sobie Karolino

"Zaufaj mi, Karolino"
Alina Białowąs

Rany zadane przez bliską osobę i rozczarowanie nią nie są łatwe do zapomnienia, tak samo jak utrata zaufania do własnych możliwości w osądach innych. Trudno jest się odciąć od tego co było i z nadzieją patrzeć w przyszłość, chociaż wydawało się, że wystarczy zamknąć za sobą drzwi do przeszłości by znowu wszystko było takie jak wcześniej. Jednak zranione uczucia wymagają czasu na uleczenie, tak samo jak odzyskanie dawnej pewności siebie i przekonania, że jeszcze wszystko przed, a nie za nami.

To co najgorsze Karolina ma za sobą, ale wspomnienia wciąż powracają i otwierają świeże rany. Rozwód miał być ostatnim rozdziałem w jej małżeństwie i jednocześnie pierwszym w dalszym życiu. Ale czy da się od razu zapomnieć o doświadczonym dramacie? Bliscy troszczą się o nią, wspierają, lecz koszmar wciąż powraca, wystarczy chwila i znowu pojawiają się niechciane obrazy przed oczyma, a w uszach brzmią bolesne słowa. Ile czasu potrwa jeszcze ta sytuacja? Karolina pragnie odzyskać spokój i znowu być tą samą dziewczyną co kiedyś oraz patrzeć optymistycznie na świat. Najbliższa przyjaciółka stoi wiernie u jej boku i dzień za dniem wyciąga pomocną dłoń, lecz ma za wroga ludzką pamięć, atakującą w najmniej spodziewanym momencie. Jakby tego było mało na horyzoncie pojawia się Rafał, niespełniona szkolna miłość. Karolina nie zdradziła się nigdy ze swoimi uczuciami, teraz on znowu wkracza do jej życia. Nie jest Filipem, lecz trudno zaufać mężczyźnie, z którym wiązało się pewne nadzieje, a później się je utraciło. Czyżby nadeszła szansa na rozwinięcie czegoś o czymś się marzyło dawno temu? Jednak wiąże się z okazaniem zaufania, a w zachowaniu Rafała coś nie daje Karolinie spokoju. Niepewność nie pozwala na szczerość, rozterki narastają, bliscy zadają pytania, czy Rafał jest tym samym chłopakiem co kiedyś? Nie tak dawno kobieta pomyliła się w osądzie i zapłaciła wysoką cenę, czy i teraz daje się zwieść pozorom i nie zważa na sygnały ostrzegawcze? A może źle odczytuje gesty mężczyzny?

Ucieczka od wspomnień nie zawsze jest możliwa, stawienie im czoła wymaga siły i samozaparcia. Czasem brakuje na jedno i drugie siły, ale niektórzy w końcu uwalniają się od tego co ich rani, chociaż nie zapominają doświadczonej krzywdy, blizny po niej są ostrzeżeniem i równocześnie świadectwem, że to co najgorsze już za nimi. Zaufanie sobie jest równie trudne jak i innym.

Jakiś czas temu miałam okazję przeczytania historię o wcześniejszych losach tytułowej bohaterki "Zaufaj mi, Karolino" i pozostała mi ona w pamięci pomimo upływu czasu. Byłam ciekawa co dalej z tytułową postacią, niedawno dostałam od Aliny Białowąs możliwość kontynuacji lektury i byłam pewna, że dostarczy ona wielu emocji i nie zawiodłam się. Nawet więcej, dalszy ciąg opowieści o Karolinie był równie dobry jak pierwsza część, a może nawet lepszy. Autorka nie wyposaża swojej bohaterki w nadzwyczajny optymizm, nie czyni z niej nagle super-woman czy też siłaczki, ale za to przedstawia rzeczywistą osobę - zranioną, starającą się jakoś iść do przodu i potykającą się na nowej drodze. "Zaufaj mi, Karolino" wbrew pozorom nie jest powieścią epatującą smutkiem, emocje odczuwane przez poszczególne postacie mają swoje uzasadnienie i są adekwatne do opisywanych sytuacji. Tytuł nie zawsze odzwierciedla fabułę, lecz w przypadku tej książki dobrany jest idealnie i podczas czytania odnajdujemy go niejednokrotnie, skłania on także do refleksji nad przedstawionymi wątkami. Dzięki głównej bohaterce poznajemy siłę kompleksów i jak mogą wpłynąć na życiowe wybory, dostrzegamy również  co znaczy wsparcie w najgorszych chwilach i wiara w drugiego człowieka, zwłaszcza wtedy gdy on sam nie widzi przysłowiowego światełka w tunelu. Historia Karoliny jeszcze nie dobiegła końca, otwierają się przed nią nowe możliwości, jednak czy przeszłość zostawiła już za sobą? Alina Białowąs napisała wnikliwy portret kobiety, którą być może zna każdy z nas - pragnącej zapomnieć o tym co było, walczącej z bolesnymi ranami z przeszłości, pragnącej szczęścia, lecz patrzącej z podejrzliwością na kogoś, kto daje obietnicę na spełnienie marzeń, gdyż zadra w sercu i umyśle wciąż tkwi. Jak potoczą się dalsze losy Karoliny? Jestem ich ciekawa i trzymam za nią kciuki ...

Za możliwość przeczytania książki

dziękuję Autorce - Alinie Białowąs

oraz

wyd. Replika

"Grzeczna dziewczynka"

Mój egzemplarz książki Aliny Białowąs 

"Grzeczna dziewczynka" 

z dedykacją od Autorki oraz kilka słów z recenzji na okładce :)

 

Recenzja tutaj

Zapraszam do lektury

Oblicza miłości

"Grzeczna dziewczynka"
Alina Białowąs

Zaufać własnej nadziei czy zdaniu postronnych, nawet jeżeli są najbliższymi? Przecież nikt nie przeżyje życia za nas, sami wybieramy ścieżkę jaką chcemy kroczyć i ponosimy odpowiedzialność za swoje wybory. Czasem podstawą decyzji jest pragnienie by w końcu mieć to, co jest udziałem innych. W takiej sytuacji wszelkie minusy są pomijane, liczy się bowiem upragniony cel, a gdy już zostanie osiągnięty marzenia zostają skonfrontowane z rzeczywistością ...

Miłość ma różne oblicza, czasem bije od niej blask, a czasem zawiera mroczniejsze tony, bywa spełnieniem snów, ale i przynosi niespodzianki. Nie da się jej zaplanować, chociaż niektórzy sądzą, że łatwo ją wpasować ustalone ramy. Przynosi, lecz zdarza się, iż rozczarowuje. Pozostawia wspomnienia, osładzające gorzkie chwile, ale i sama może być źródłem bólu. Niekiedy jej iluzja bywa tak prawdziwa, że trudno ją odróżnić od prawdy ...

Karolina wie jak smakuje gdy trwa i długich godzinach po jej odejściu. Na co dzień widzi ją z bliska i z daleka, przypatruje jej się, tęskni za nią, pragnie. Jednak nie robi pierwszego kroku, jak do tej pory powstrzymywała ją przeszłość, lecz teraźniejszość kusi spełnieniem marzeń. Filip jest człowiekiem, pojawiającym się w odpowiednim miejscu i czasie, tak jakby był odpowiedzią na niewypowiedziane prośby do losu. Takiej szansy się nie odrzuca, szczególnie, że pozwala ona wierzyć, iż w końcu i Karolina będzie taka jak inni. Dlaczego Miśka, mama i babcia dostrzegają coś innego niż ona? Co złego w tym, że ktoś chce kochać i być kochanym? Zrozumieć takie marzenie, gdy samemu zna się smak miłości, nie powinno być trudne, a jednak jest. Dlaczego? Każdy ma swoje zdanie, a Karolina wie co jest dla niej ważne i czego nie chce odrzucić ...

"Grzeczna dziewczynka" to nie opowieść łatwa, jaką po przeczytaniu odkłada się na półkę i wraca się do niej gdy potrzebuje się relaksu albo zapomina bardzo szybko. Alina Białowąs daje czytelnikowi do rąk opowieść w jakiej nie ma prostych emocji, są za to uczucia skomplikowane, stopniowo narastające, aż w kulminacji wybuchające i niszczące to, co było fałszywe. Każda strona to element panoramy, w której główną rolę odgrywa miłość, bywa ona i prawdziwa i iluzoryczna, dająca siłę, lecz i pozbawiająca instynktu samozachowawczego. Jak ćma do ognia przyciąga, nie uśmierca, ale parzy w najmniej spodziewanym momencie. Autorka nie daje prostych odpowiedzi, czytający są świadkami dojrzewania i szukania własnej ścieżki życiowej oraz ceny za ucieczkę od brania odpowiedzialności za własną egzystencję. "Grzeczna dziewczynka" to prawdziwy dramat utkany z relacji rodzinnych, związków kobiet i mężczyzn oraz pragnienia bycia kochanym. Bohaterów oplata sieć wzajemnych oczekiwań, dopasowania się do innych oraz ustępstw by zachować miłość. Łatwo się w nią zaplątać tak, że wydaje się, iż ucieczka z niej będzie uważana za porażkę. Zresztą nawet później wciąż jej pozostałości tkwią w człowieku i przypominają o tym, co było. "Grzeczna dziewczynka" jest historią o dziecku, dziewczynie, kobiecie, poznającej miłość, nie tylko do mężczyzny, lecz także wobec bliskich i przede wszystkim do siebie samej. Kiedy wydaje się, że niebo runęło na głowę nie dostrzega się niczego poza utraconymi marzeniami, pomocne dłonie wydają się nieść ból, ale grzeczne dziewczynki w końcu dorastają i nie odtrącają ich ...

Za możliwość przeczytania książki 

                                        dziękuje autorce:
                                         Alinie Białowąs

Paleta uczuć

"Galeria uczuć"
Alina Białowąs

Miłość to delikatna sprawa, utkana z tysiąca emocji, niewielu słów wypowiedzianych i ogromu tych przemilczanych oraz setek myśli. Zaufanie jest równie kruche, chociaż jedno i drugie jest w stanie wytrzymać wiele, to czasem wystarczy moment by na obu pojawiły się głębokie rysy. Nie każdą można naprawić, łatwiej już o jej zamaskowanie, lecz ona i tak pozostaje, wystarczy chwila, a to, co wydawało się przeszłością wraca jeszcze mocniej dając o sobie znać. Miłość rani się nie zawsze świadomie, wystarczy nieprzemyślane słowo, danie wiary temu co mówią inni, opieranie się na pozorach, nie dostrzeganie prawdy. Zaufanie wtedy staje pod znakiem zapytania, a wszystko co miało miejsce nagle widziane jest w całkiem nowych barwach i to wcale nie jasnych. Wiara w to, co jeszcze nie tak dawno było pewne i niezachwiane, okazuje się wcale nie tak silna jak sądzono, a może potrzebuje jedynie wstrząsu by pokazać swoją moc?

Udana rodzina, szczęśliwe małżeństwo, praca, codzienność może i zwyczajna, ale w takiej Aleksandra funkcjonuje i nic nie zapowiada, że będą w niej zmiany. Obowiązki zawodowe, obowiązki domowe, obowiązki rodzinne, a potem kolejny dzień i znowu wszystko się powtarza, umyka w tym wszystkim bliskość i kobieta doskonale zdaje sobie z tego sprawę, ale wiedzieć o czymś to jedno, odpowiednio zareagować to drugie. Jedna noc uruchamia prawdziwy efekt domina, jakiego ani Ola nie spodziewała się zupełnie i na jaki w ogóle nie była przygotowana. Nie zrobiła nic takiego, a wynik burzy dotychczasową harmonię, może i trochę nie do końca taką jaką by chciała, lecz obecna sytuacja daleka jest od jej marzeń również. Jaka jest jej rola w związku z Pawłem? Jak widzi on siebie i ją oraz to, co ich łączy? Co w ogóle myślą o sobie nawzajem i ukrywają przed sobą nawzajem? Rutyna wcale nie była taka zła  szczególnie kiedy trzeba wytłumaczyć ostatnie wydarzenia dwójce dzieci. Kto może pomóc w tej uczuciowej gmatwaninie? Najlepsza przyjaciółka, która nieraz już miała do czynienia z takimi sprawami wydaje się najwłaściwszą doradczynią, ale czy na pewno? Nie takich rad spodziewała się Ola, tak samo jak nie tego, co zrobiła Edyta. W ogóle nic nie jest takie jak powinno być, a łatka "kury salonowej" zaczyna przeszkadzać i to bardzo. Przecież wszystko i Ola i Paweł zrobili tak jak powinni, no a wyszło coś zupełnie odwrotnego, chociaż czy na pewno? Czasem warto posłuchać rad innych, skorzystać z ich doświadczeń, lecz to, co podpowiada własny rozsądek i serce również chyba powinno mieć coś do powiedzenia? Każdy ruch wydaje się niewłaściwy, chociaż czy tak jest w rzeczywistości?

Kiedy szuka się odpowiedzi na pytanie jak ma wyglądać przyszłość kompromisy wydają się najmniej odpowiednim krokiem. Ola staje przed szansą o jakiej jeszcze nie tak dawno nawet nie marzyła. Co wybrać? Rolę kury salonowej czy zupełnie odwrotną drogę, może jest jeszcze jedna ścieżka, dawno zapomniana i w ogóle nie brana pod uwagę? Czasem trzeba zaryzykować i w końcu uwierzyć w siebie, a to, co wydawało się niemożliwe zaczyna nabierać kształtów. Pytanie tylko do czego będzie prowadzić?

Miłość, związek, rodzina i dwoje ludzi, jednocześnie nic prostszego i nic trudniejszego, dopóki wszystko się układa, mniej lub bardziej dobrze, rzadko kiedy zadaje się pytania o to, czego się pragnie. Jednak w momencie gdy zaczynają się trudności, okazuje się, że pod pozorami szczęścia kryje się wiele nierozwiązanych problemów. "Galeria uczuć" mogłaby wydawać się kolejną książką gdzie osią akcji są uczucia, jednak czy od nich wiele się nie zaczyna i równie dużo z ich powodu ma swój koniec? Opowieść o Oli nie jest naiwną historyjką gdzie z góry można przewidzieć jak się rozwinie fabuła. Autorka tak poprowadziła wątki, by czytelnik poznał dobrze bohaterów, to, co nimi kierowało przy podejmowaniu wyborów i jaki był ich wynik. Przedstawić zwykłą rzeczywistość wcale nie jest łatwo, szczególnie kiedy tematem są uczucia. Alina Białowąs serwuje czytelnikom prawdziwe spostrzeżenia zamiast słodkich, hollywoodzkich, motywów, w jakich jest miejsce i na błędy i dojrzewanie do zmian w swoim życiu. "Galeria uczuć" jest tytułem, który na samym końcu lektury okazuje się mieć wiele znaczeń i jest świetnym podsumowaniem historii Oli i Pawła, ponieważ opowiada nie tylko o jednym uczuciu ...

                             Za możliwość przeczytania książki 

                            dziękuję Autorce - Alinie Białowąs