Tajemnice starych fotografii

"Wspomnienia w kolorze sepii"
Anna J. Szepielak

Stare zdjęcia mają swój niezaprzeczalny urok, wspomnienia z nimi związane łączą to co było z tym,co obecnie ma miejsce. Przypominają się chwile kiedy utrwalono w kadrze ulotny fragment życia, czasem zapomniany, a czasem wciąż pamiętany z najdrobniejszymi szczegółami. Bywa i tak, że fotografie odsłaniają pewne sekrety lub są źródłem pytań, na których odpowiedzi ukryte są pośród duchów przeszłości.

Jak odkryć rodzinną tajemnicę? Wystarczy wygrzebać ze strychu / pudła ukrytego w szafie lub innego zakamarka stare zdjęcia. Potem należy im się dobrze przyjrzeć i sięgnąć pamięcią wstecz starając się dopasować ludzi do postaci na papierze. Co jednak kiedy nie jest to takie proste i zamiast łatwych skojarzeń nasuwają się jedynie mgliste przypuszczenia? Joanna wśród nagromadzonych przez lata przedmiotów szuka fotografii i innych pamiątek, jakie upamiętniają członków jej rodziny. Podróż do przeszłości to nie tylko efekt przypływu sentymentalnych uczuć, ale przede wszystkim próba stworzenia drzewa genealogicznego. Przeszłość okazuje się być bardziej skomplikowana niż można by przypuszczać, a za kawałkami papieru w kolorze sepii kryje się zbiór niezwykłych historii. Kobieta zaczyna zbierać wycinki z życia wcześniejszych pokoleń, tu jakieś mgliste wspomnienie, tam metrykę, jeszcze gdzie indziej wyrwana kartka ze starego zeszytu. Niby nic, całkowicie oderwane od siebie fragmenty życiorysów, lecz kiedy zaczyna się im przyglądać z bliska okazują tworzyć spójną całość. Jednak przeszłość to już zakończony rozdział, chociaż mający wiele tajemnic, natomiast Joanna musi zmierzyć się jeszcze z teraźniejszością i przyszłością. To jej czas i stawia mu czoła, chociaż nie jest to łatwe w otoczeniu gdzie każdy każdego zna, a dobre rady są udzielane czy się tego chce czy nie. Dramatyczne losy przodków nakładają się na obecne pokolenie, wydaje się, iż trudno porównać to, co było i co jest, lecz czy na pewno?

Szukając odpowiedzi na pytania z przeszłości swej rodziny, Joasia odpowiada również na własne. Na swej drodze spotyka Filipa, nieznajomego, jednakże coś on jej przypomina, tylko co? Nie tylko rodzinna historia ma tajemnice, czasem trzeba odświeżyć również własną pamięć ...

Dwutorowa opowieść Anny Szepielak przenosi czytelników do opowieści, gdzie to, co było splata się z tym, co jest. "Wspomnienia w kolorze sepii" splatają nitki czasów, jakie już przeminęły ze współczesnymi, a kanwą są losy rodziny na przestrzeni ponad stu lat. Wiek, w ciągu którego kilka pokoleń kobiet walczy byt bliskich i swój, przeżywa chwile szczęścia i tragiczne momenty. W tle wielka historia, jedynie na pozór odległa, lecz kiedy z bliska przyjrzeć się i jej i bohaterkom "Wspomnień ..." okazuje się, że są nierozerwalnie ze sobą połączone. Dwie wojny światowe, prawdziwe uczucia, dzieci, śmierć ukochanych, zdrady i kobiety walczące o rodzinę, miłość, czasem o życie. Anna Szepielak odkrywa przed czytającymi przeszłość, jaka jest jednym ze źródeł teraźniejszości oraz bohaterki, w losach których nieraz można odkryć podobieństwo do własnych bliskich.

Fotografie w kolorze sepii i te kolorowe są świadectwem chwili, lecz czasem kryją w sobie wielką tajemnicę, czekającą na właściwego odkrywcę  ...

Za możliwość przeczytania książki

dziękuję 

portalowi CPA 

i 

Wydawnictwu Nasza Księgarnia

Zapiski Anny

"Zapiski z Annopola"
Wiesława Bancarzewska

Gdzie można odnaleźć swoje miejsce? W dużym mieście, małym miasteczku, na prowincji ... w przeszłości? Ale czy można podróżować w czasie, a pozostawienie współczesności może dać szczęście? Przecież kiedyś nie było tylu udogodnień i możliwości, no i teraźniejszość różni się od tego, co już było - inne zwyczaje, zasady i przede wszystkim świat oraz ludzie. Chociaż kto nie chciałby spotkać tych, którzy już odeszli lub są znani jedynie z rodzinnych opowieści? Anna zna odpowiedzi na te pytania i wiele innych, jej udziałem stała się niesamowita przygoda, o jakiej nigdy nie marzyła ...

Lata trzydzieste ubiegłego wieku różnią się od dwudziestego pierwszego stulecia i to nie jedynie pod względem technologii. Anna przekonała już się o tym nieraz, przypadkowo odkryła, że podróż w czasie jest jak najbardziej możliwa i korzysta z niej tak często jak to możliwe. Oczywiście to jej tajemnica i nikt nie podejrzewa jej "podwójnej" egzystencji. Z jednej strony ma przewagę wiedzy dotyczącej tego, co dopiero będzie, ale z drugiej nie jest jej łatwo żyć pomiędzy przeszłością i przyszłością. Obie mają swoje wady i zalety, lecz narzekać byłoby grzechem, wszakże właśnie dzięki tak niezwykłemu splotowi okoliczności kobieta spełniła swoje marzenia, a los wciąż zaskakuje ją nowymi szansami. Czego jeszcze można życzyć sobie gdy szczęście jest pełne, zdrowie dopisuje, miłość kwitnie, rodzina jak z obrazka, na domiar wszystkiego kariera pisarska rozwija się wspaniale? Wydawałoby się, iż w takiej sytuacji tylko pozazdrościć losu, chociaż ... no właśnie kiedy zna się wydarzenia jakie dopiero co mają się wydarzyć trudno nie odczuwać lęku. Rok tysiąc dziewięćset trzydziesty ósmy, po nim następuje trzydziesty dziewiąty i wiadomo czego kobieta lęka się najbardziej. Druga wojna tuż za progiem, wraz z nią koniec najpiękniejszych lat, ale czy tak musi być? Co z poznanymi ludźmi, jacy stali się rodziną - tą prawdziwą jak i przyszywaną? Wojenna zawierucha nie oszczędza przecież nikogo. Zapomnieć o tym, co ma być i żyć teraźniejszością czy ostatnie chwile sielanki smakować, wiedząc o zagładzie uporządkowanego świata? Jest jeszcze codzienność ze swoimi mniejszymi i większymi radościami oraz problemami, nikt w końcu nie zdaje sobie sprawy jakie zagrożenie jest tuż za progiem, oprócz oczywiście Anny. Jak więc funkcjonować kiedy umysł wciąż podsuwa brutalne obrazy przed oczy? Może trzeba brać to, co jest dane i starać się jak najwięcej czerpać z życia, szczególnie w momencie gdy przeznaczenie stawia na drodze Anny niezapomnianą babcię, wuja z ciocią oraz ojca, osoby z jakimi wiąże ją tyle wspomnień i emocji.

Tuż za progiem jest przyszłość, w jakiej druga wojna światowa to historia, wystarczy dokonać wyboru i ... Ale czy to naprawdę jest to jedyne rozwiązanie?

Miasteczka, jakich urok przeminął bezpowrotnie, miasta trudne czasem do rozpoznania na starych fotografiach i przede wszystkim ludzie, którzy już odeszli lub znani są tylko z familijnych opowieści. Każdy miał taką chwilę w życia, kiedy chciał, chociaż na moment, powrócić do przeszłości, a gdyby była nam dana tak możliwość? Jak zareagowalibyśmy w takiej sytuacji? Porozmawialibyśmy z tymi, co odeszli zbyt szybko lub na długo przed naszymi narodzinami albo po prostu wybralibyśmy się na wycieczkę w świat, jednocześnie tak bliski i odległy? "Zapiski z Annopola" to właśnie opowieść o podróży z dwudziestego pierwszego wieku do lat trzydziestych ubiegłego stulecia. Autorka wspaniale opisała to, czego już nie ma i znane jest jedynie ze starych filmów, fotografii czy też wycinków prasowych. Wiesława Bancarzewska oddała klimat i codzienność epoki, jaka już przeminęła, a perspektywą jest spojrzenie współczesnej kobiety mierzącej się i z brakiem internetu i z ówczesną modą oraz wieloma innymi rzeczami. Nostalgiczna opowieść? Jak dla mnie "Zapiski z Annopola" to o wiele więcej niż tylko wspominki o "dawnych, dobrych, czasów" i tęsknota za nimi. Bohaterowie tej książki to nie postacie ze starego kina - zabawne, ale odległe, czasem śmieszące swoim zachowaniem. Wręcz przeciwnie to ludzie z krwi i kości, nie anachroniczni, lecz zasadami, jakie coraz rzadziej są spotykane, ze swoimi przywarami, niekiedy zabawni, a czasem wprost odwrotnie. Anna, jej bliscy oraz znajomi uchylają przed czytelnikami drzwi do przeszłości oraz odpowiedzi na pytanie co by było gdyby ...

Za możliwość przeczytania książki dziękuję

Wydawnictwu Nasza Księgarnia 

oraz portalowi:

 

 

Olimpijski rozdział

"Trzy panie w samochodzie 

czyli sekta olimpijska"
Małgorzata Thiele

Sekta brzmi groźnie, ale gdy ma się do czynienia z jej olimpijską wersją to zamiast obaw pojawia się śmiech i dobra zabawa. Spotkanie po latach okazuje się świetną okazją by odświeżyć, nieco przykurzoną, przyjaźń jeszcze z okresu licealnego. Wiadomo - czas zrobił swoje, chociaż czy na pewno? Może właśnie nadszedł moment by z przeszłości zabrać ze sobą to, co najlepsze w przyszłość, a za sobą pozostawić złe wspomnienia. Kiedyś Marta, Jolka i Bożena świetnie się bawiły w swoim towarzystwie i nie tylko, teraz nadarza się okazja by rozpocząć nowy rozdział - olimpijski!

Życie zaczyna się po ... na przykład rozwodzie albo gdy na dodatek spotyka się z dawno niewidziane koleżanki. Owocem takiego zbiegu okoliczności okazuje się zacieśnienie poluzowanych przez czas więzi oraz wspólne wyprawy samochodowe w celach poznawczo-przygotowawczych w celu realizacji przyszłych zamierzeń. Zanim jednak wspólny pomysł nabierze realnych kształtów trzeba się należnie do niego przygotować, a więc ... pora sprawdzić się w terenie. Trzy panie w najlepszym wieku, w końcu nie tylko wino szlachetnieje z wiekiem, ruszają by poznać swoje możliwości podróżniczo-samochodowe. Osławione polskie drogi wcale nie są takie złe, bardziej trzeba obawiać się złośliwości rzeczy martwych czyli samochodu i jego wyposażenia. Ale nawet w takich chwilach można odkryć uroki natury i sztuki oraz nawiązać znajomości bardziej niż obiecujące. Nie samymi wypadami za miasto człowiek żyje, metropolia także pozwala na poszerzenie dotychczasowych horyzontów, a oddane przyjaciółki gorliwie w tym będą i pomagać i kibicować. W natłoku nowości Marta odnajduje się coraz lepiej, okazuje się, że poza biblioteką świat ma wiele do zaoferowania, Bożena i Jolka również są zadowolone ze wypadów. Wspólnym mianownikiem podróży pań okazują się: po pierwsze niespodzianki, po drugie ciekawe znajomości, a po trzecie niemożność realizacji planów. Kto jednak przejmowałby się tym ostatnim drobiazgiem zwłaszcza kiedy to, co niezaplanowane okazuje się tak ciekawe i atrakcyjne? Nowi znajomi, nowe miejsca i nowe możliwości by zmieniać swoje życie, aż tyle nie spodziewały się przyjaciółki, lecz kiedy tyle dzieje się trzeba korzystać z podrzucanych przez los szans. Okazuje się, że na niedawne troski i bolączki znajdują się rozwiązania, czasem nawet bardzo blisko i to w osobie kogoś,kto jak się okazuje ma drugą i to jakże intrygującą twarz! Sekta olimpijska dowiodła, iż w przyjaźni oraz różnorodności siła, a jej moc czeka tylko by ją odkryć.

Trzy przyjaciółki, dwa samochody, jedna biblioteka, kilkoro dorosłych dzieci oraz Olimpia. Trzeba przyznać, że to różnorodna mozaika, zaskakująca na każdym kroku i wywołująca uśmiech na twarzy. Tak - lubię książki z humorem oraz kobietami w roli głównej i nie zgadzam się, iż to literatura gorszego rodzaju. "Trzy panie w samochodzie czyli sekta olimpijska" Małgorzaty Thiele dostarczyły mi świetnej lektury oraz pozwoliły spędzić czas tak jakbym była w przyjacielskim gronie. Prawdziwa kobieca przyjaźń istnieje, czasem trzeba ją odkurzyć, a bohaterki tej historii udowadniają to z ogromnym wdziękiem i dowcipnie.

Za możliwość przeczytania książki 

dziękuję

portalowi 

Czytajmy Polskich Autorów

oraz

Wydawnictwu Nasza Księgarnia