czwartek, 19 listopada 2026

Gra z cieniem

NOWOŚĆ:

„Kurier”

Piotr Chomczyński

 

Nie ma przestępstwa idealnego, po jakim da się zatrzeć wszystkie ślady wiodące do sprawcy. Niektórzy zauważają pozostawiony ślad tam, gdzie inni nie widzą niczego. Od tego już krok by dostrzec następny okruch informacji, kolejny fragmenty układają się szybciej lub wolniej w obraz tego, co wydarzyło się. W końcu również tożsamość sprawcy nie pozostaje dłużej tajemnicą.

 

Wymiar kary zdaje się być czasem nad wyraz łagodny dla pewnych winnych. Profesor Klein wychodzi z więzienia po zbyt krótkim czasie, przynajmniej tak sądzą najbardziej zainteresowani. Zbiega się to w czasie z brutalną zbrodnią, jakiej rozmiarem brutalności zaskoczenie są nawet doświadczeni śledczy. Marcin Koch ma dość jednoznaczne skojarzenia, w swojej pracy kryminologa widział już takie bestialskie obrazy. Zbieg okoliczności? Raczej nikt w to nie wierzy zwłaszcza, gdy policja z pomocą naukowca zauważa  niepokojące ślady. Intuicja śledcza podpowiada, że prowadzone dochodzenie będzie miało dużo większą skalę niż zakładano. Jaką rolę odgrywa nim Klein? Może to teoria o jego udziale w tej sprawie jest na wyrost? A jeśli poszlaki potwierdzą się to, czy jego uczeń będzie w stanie go powstrzymać? Ci, którzy stoją za ostatnimi wydarzeniami nie cofną się przed niczym, zacierają ślady bardzo skutecznie i niezwykle brutalnie. Świadkowie milczą i nieujawnianą się, jednak Marcin Koch nie zniechęca się i szuka nowych tropów. Wszystko co do tej pory odkrył wskazuje jednoznacznie, że będzie musiał stawić czoła komuś, kto zna go doskonale i potrafi jak nikt inny wykorzystać jego słabości. Czy tym razem pojedynek wygra ten, kto stoi po stronie prawa?

 

Człowiek człowiekowi wilkiem? Nic bardziej mylnego. Zwierzętami, jakie najczęściej lubuje się w zadawaniu bólu i odbieraniu życia dla zabawy, są ludzie. Co ich do tego skłania? Motywów jest wiele, a odkrycie tego konkretnego jest jednym z kroków milowych na drodze do odkrycia sprawcy. Piotr Chomczyński w swoich książkach odsłania kulisy jego poszukiwań i jak szeroką perspektywę muszą mieć śledczy by dostrzec fragmenty śladów, a następnie dopasować je do siebie wśród szeregu innych okruchów informacji. Podobno nie ma zbiegów okoliczności, przypadki również nie istnieją. Wszystko opiera się na odpowiednim planie, jaki ma służyć realizacji założonego celu. Reszta to już po prostu działania, mniej lub bardziej skutecznie. W „Kurierze” czytelnik wpierw wyczuwa, by później wraz z bohaterami potwierdzić przypuszczenia, że nic nie dzieje się bez przyczyny. Każde wydarzenie jest pokłosiem innego, oczywiście rzadko, kiedy zauważalnego przez postronnych. Szybko nasuwają się pytania, ale z odpowiedziami już nie jest tak łatwo, bo autor jak zawsze dba by w momencie, kiedy zdaje się nam, iż jesteśmy o krok od rozwiązania lub przynajmniej punktu zwrotnego pojawił się nowy pytajnik. Tym sposobem wchodzimy coraz głębiej w zabójczą rozgrywkę i gdzie nie wiemy kto rozdaje karty. Kolejne strony podsuwają nowe ślady, jakby znajome, zaczyna się coś na kształt deja vu, ale takiego, które coraz bardziej intryguje. „Kurier” jest kryminałem tego gatunku, w jakim mamy wrażenie, że ktoś zza kulis pociąga za sznurki, chociaż ich nie widzimy, a jedynie wyczuwamy ruch i równocześnie obserwujemy jak postacie układają mordercze puzzle, z jakich wyłania się obraz z ich najgorszych koszmarów. Piotr Chomczyński również konfrontuje z sobą życie zawodowe swoich postaci ze stroną osobistą i to nie na jednym polu, lecz także idzie dalej. Bohaterowie próbują wydostać się z sieci zła, kłamstw w dobrej i złej wierze, przeszłości, rzucającej mroczny cień na teraźniejszość oraz zaufaniu niewłaściwej osobie. Jak misterna była to gra przekonujemy się o tym im bliżej jesteśmy finału, gdzie dostajemy odpowiedzi, chociaż czy wszystkie? A może dopiero po chwili dociera do nas drugie dno…


Za możliwość
przeczytania książki dziękuję: