NOWOŚĆ:
„Kurier”
Piotr Chomczyński
Nie ma przestępstwa idealnego, po
jakim da się zatrzeć wszystkie ślady wiodące do sprawcy. Niektórzy zauważają
pozostawiony ślad tam, gdzie inni nie widzą niczego. Od tego już krok by dostrzec
następny okruch informacji, kolejny fragmenty układają się szybciej lub wolniej
w obraz tego, co wydarzyło się. W końcu również tożsamość sprawcy nie pozostaje
dłużej tajemnicą.
Wymiar kary zdaje się być czasem nad
wyraz łagodny dla pewnych winnych. Profesor Klein wychodzi z więzienia po zbyt
krótkim czasie, przynajmniej tak sądzą najbardziej zainteresowani. Zbiega się
to w czasie z brutalną zbrodnią, jakiej rozmiarem brutalności zaskoczenie są
nawet doświadczeni śledczy. Marcin Koch ma dość jednoznaczne skojarzenia, w
swojej pracy kryminologa widział już takie bestialskie obrazy. Zbieg
okoliczności? Raczej nikt w to nie wierzy zwłaszcza, gdy policja z pomocą
naukowca zauważa niepokojące ślady. Intuicja
śledcza podpowiada, że prowadzone dochodzenie będzie miało dużo większą skalę
niż zakładano. Jaką rolę odgrywa nim Klein? Może to teoria o jego udziale w tej
sprawie jest na wyrost? A jeśli poszlaki potwierdzą się to, czy jego uczeń będzie
w stanie go powstrzymać? Ci, którzy stoją za ostatnimi wydarzeniami nie cofną
się przed niczym, zacierają ślady bardzo skutecznie i niezwykle brutalnie.
Świadkowie milczą i nieujawnianą się, jednak Marcin Koch nie zniechęca się i
szuka nowych tropów. Wszystko co do tej pory odkrył wskazuje jednoznacznie, że
będzie musiał stawić czoła komuś, kto zna go doskonale i potrafi jak nikt inny
wykorzystać jego słabości. Czy tym razem pojedynek wygra ten, kto stoi po
stronie prawa?
Człowiek człowiekowi wilkiem? Nic
bardziej mylnego. Zwierzętami, jakie najczęściej lubuje się w zadawaniu bólu i
odbieraniu życia dla zabawy, są ludzie. Co ich do tego skłania? Motywów jest
wiele, a odkrycie tego konkretnego jest jednym z kroków milowych na drodze do
odkrycia sprawcy. Piotr Chomczyński w swoich książkach odsłania kulisy jego
poszukiwań i jak szeroką perspektywę muszą mieć śledczy by dostrzec fragmenty
śladów, a następnie dopasować je do siebie wśród szeregu innych okruchów
informacji. Podobno nie ma zbiegów okoliczności, przypadki również nie
istnieją. Wszystko opiera się na odpowiednim planie, jaki ma służyć realizacji
założonego celu. Reszta to już po prostu działania, mniej lub bardziej
skutecznie. W „Kurierze” czytelnik wpierw wyczuwa, by później wraz z bohaterami
potwierdzić przypuszczenia, że nic nie dzieje się bez przyczyny. Każde
wydarzenie jest pokłosiem innego, oczywiście rzadko, kiedy zauważalnego przez
postronnych. Szybko nasuwają się pytania, ale z odpowiedziami już nie jest tak
łatwo, bo autor jak zawsze dba by w momencie, kiedy zdaje się nam, iż jesteśmy
o krok od rozwiązania lub przynajmniej punktu zwrotnego pojawił się nowy
pytajnik. Tym sposobem wchodzimy coraz głębiej w zabójczą rozgrywkę i gdzie nie
wiemy kto rozdaje karty. Kolejne strony podsuwają nowe ślady, jakby znajome,
zaczyna się coś na kształt deja vu, ale takiego, które coraz bardziej intryguje.
„Kurier” jest kryminałem tego gatunku, w jakim mamy wrażenie, że ktoś zza kulis
pociąga za sznurki, chociaż ich nie widzimy, a jedynie wyczuwamy ruch i
równocześnie obserwujemy jak postacie układają mordercze puzzle, z jakich
wyłania się obraz z ich najgorszych koszmarów. Piotr Chomczyński również
konfrontuje z sobą życie zawodowe swoich postaci ze stroną osobistą i to nie na
jednym polu, lecz także idzie dalej. Bohaterowie próbują wydostać się z sieci
zła, kłamstw w dobrej i złej wierze, przeszłości, rzucającej mroczny cień na
teraźniejszość oraz zaufaniu niewłaściwej osobie. Jak misterna była to gra
przekonujemy się o tym im bliżej jesteśmy finału, gdzie dostajemy odpowiedzi,
chociaż czy wszystkie? A może dopiero po chwili dociera do nas drugie dno…

.png)
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz