Zapowiedź

 ZAPOWIEDŹ:

 

 

W 1939 roku Gregor Ziemer, dyrektor Szkoły Amerykańskiej w Berlinie, wykorzystując swoje kontakty, odwiedza instytucje edukacyjne III Rzeszy. Dociera do klinik położniczych, szpitali sterylizacyjnych, izb dla noworodków. Przygląda się szkoleniom członków Jungvolk i Hitlerjugend, obserwuje nocne rytuały inicjacyjne w średniowiecznych zamkach.  Spotyka chłopców, którzy chcą umrzeć za Hitlera, i dziewczęta, które bardziej od śmierci boją się bezpłodności. Poznaje od podszewki machinę formowania nowego człowieka.

Wstęp do polskiego wydania książki napisał profesor Bogdan de Barbaro. Podkreśla w nim jak aktualna, mimo upływu ponad osiemdziesięciu lat, jest to lektura:

„Gregor Ziemer opisuje, jak i za pomocą jakich mechanizmów zło mogło się rozprzestrzeniać. Na przykład poprzez przekaz propagandowy, polegający na prostych kłamstwach. Albo poprzez wskazywanie „podstępnych wrogów” jako przyczyny wszelkiego nieszczęścia. W hitlerowskich Niemczech wrogami byli Żydzi, osoby homoseksualne, osoby odmiennych narodowości. Jeśli zaś czytelnik zauważy wiele różnic między czasami, w których żyjemy, a tym, co się działo w Niemczech w latach trzydziestych XX wieku, niech przypomni sobie słynne doświadczenie z żabą, która wrzucona nagle do gorącej wody wyskoczy z niej natychmiast, ale gdy zostanie umieszczona w chłodnej wodzie, stopniowo doprowadzanej do wrzenia, da się ugotować.”

Siła miłości

Przedpremierowo:

„Niebezpieczny facet”

Kristen Ashley

 

 

Ze złamanym sercem można żyć, nie zapomina się o tym, co je zraniło, lecz z czasem wydaje się ten powód mniej bolesny, chociaż jego echa wciąż są słyszalne i odczuwalne. Wystarczy jednak chwila by wszystko znowu wróciło, niszcząc kruchą równowagę i przywołując niechciane wspomnienia. Stare rany znowu zostają otwarte, pytanie czy będą miały okazję zabliźnić się, niekiedy powrót do tego, co było nie jest tak złym rozwiązaniem jak się wydaje.

 

Kilka miesięcy temu Stella została brutalnie ściągnięta na ziemię, zakochała się w mężczyźnie, który najpierw pokazał jej jak może być szczęśliwa, a potem porzucił. Jakoś pozbierała się po tym, nie dała po sobie poznać jak mocno ją to zraniło. Muzyka pozwala jej nie myśleć o tym, co ją spotkało. Dziewczyna ma ogromny talent, tak samo jak i reszta zespołu, publiczność ich uwielbia, są znani lokalnie, ale to im wystarcza. Nie są sławni, nie są kontrowersyjni, nie zachowują się jak gwiazdy, więc dlaczego stają się celem dla kogoś? Zwłaszcza Stella jest na celowniku, Mac nie postąpił wobec niej tak jak powinien, lecz otacza ochroną od razu kiedy dowiaduje się o zagrożeniu. Nie tak dawno nie mogli bez siebie żyć, teraz znowu są zmuszeni być blisko siebie, Stella stara się nadal żyć tak jak wcześniej i nie zamierza przyjąć pomocy faceta, jaki dla niej jest synonimem drania. Dlaczego on ochrania ją po tym co zrobił? Wyrzuty sumienia, litość lub jest mu jej żal? Ona nie powiedziała kiedyś czegoś ważnego, Mac też dużo ukrywał, przecież to nie było istotne, liczyło się gorące uczucie, lecz czy na pewno? Oboje zranili się i byli już poranieni przez przeszłość, czy szczerość coś da kiedy tyle już stracili?

 

Rockowe hity, rockowa scena i przede wszystkim rockowe dziewczyny z Denver, które nie tylko są oddanymi przyjaciółkami, ale i stoją za sobą murem. Nowa porcja perypetii kolejnej członkini z tej paczki jak zawsze zapewnia pełną humoru lekturę, w jakiej nie brak także sensacyjnych elementów oraz emocje. Taki pakiet daje szeroką gamę możliwości poprowadzenia wątków i Kristen Ashley korzysta z nich, z jednej strony wprowadzając nowe detale tak, by nowe części cyklu nie były powtórkami, a z drugiej lekki klimat znany z wcześniejszych historii był utrzymany. Każda książka serii jest osobną opowieścią, nie ma więc problemu w tym, że nie znana się poprzednich, a dla ci, którzy je przeczytali dostają bonus w postaci dalszych losów postaci. W „Niebezpiecznym facecie”  nie można narzekać na powolne tempo lub nieciekawych bohaterów, autorka zadbała o odpowiednią prędkość. Przyśpiesza ją w momentach gdzie elementy z gatunku sensacji są bardziej wysunięte na pierwszy plan i zwalnia gdy do głosu dochodzą emocje. Nie da się zapomnieć o samej muzyce, która towarzyszy podczas czytania klasyczne rockowe ballady oraz sceniczne hity dodają fabule dodatkowej atmosfery. Kristen Ashley nie powiela swoich pomysłów, na każdy tom ma koncepcję, jaką krok po kroku realizuje z dbałością o szczegóły, umiejętnie wplatając w nią motyw całego cyklu. Bezkompromisowi bohaterowie, szybka akcja, bestsellerowy podkład muzyczny w tle i uczucia o jakich na pewno nie można powiedzieć, że są letnie lub bezbarwne gwarantują, iż podczas czytania monotonia nam nie grozi.

 

 Premiera:

25 sierpnia

            

                   

Książkę przeczytałam dzięki 

uprzejmości
Wydawnictwu MUZA

 

 

Zapowiedź: "Tajemnice ogrodu Foksal"

 ZAPOWIEDŹ:

 

Opis:

Warszawa, 1772 rok. Całe miasto żyje budową nowego ogrodu rozrywek i spotkań towarzyskich. Wiedziony ciekawością malarz Michał włamuje się na jego teren w noc poprzedzającą otwarcie. Znajduje w nim ciało tajemniczego mężczyzny i dziewczynę, która wie o sobie tylko tyle, że ma na imię Daniela. Panna trafia do szkoły ekscentrycznej hrabiny Osnowieckiej twierdzącej, że dziewczęta stać na znacznie więcej niż nauka tańca czy haftu. Tymczasem w ogrodzie Foksal rozpoczyna się sezon zabaw i frywolnych schadzek kochanków w cichych zakątkach.

Czy Daniela odzyska pamięć? Co ukrywa Michał? I kim był zamordowany mężczyzna? Dowiedzcie się, co robią nastoletnie wychowanki hrabiny, gdy nie widza dorośli, i pamiętajcie, że bunt wśród młodych istniał setki lat przed tym, zanim stało się to modne. Po prostu nikt o tym głośno nie mówił.

 

 

Moja rekomendacja:

Nic tak nie intryguje jak uchylenie rąbka sekretu i spojrzenie na to, co wydaje się znane
z całkiem nowej perspektywy. W Tajemnicach ogrodu Foksal mamy jedno i drugie,
a dzięki pomysłowości Jagny Rolskiej dostajemy historię, którą wprost pochłaniamy
z rumieńcami na twarzy. W tej książce znajdziemy wyrafinowaną intrygę, zmysłowe sceny
i przede wszystkim lekturę, której nawet nie ma co się opierać, bo i tak pochłonie nas od
razu, na dłuższy czas i całkowicie. Zagadki, zbuntowani bohaterowie, niepowtarzalne
tło historyczne i gorąca atmosfera – po prostu czytelniczy raj, gdzie czeka nas niejedna
niespodzianka

Winna niewinność

Przedpremierowo:

„Niewinny”

Graham Moore

 

Wyrok może być tylko jeden: niewinny bądź winny. Prosta sprawa czyż nie? Wystarczy uważnie zapoznać się z dowodami, wysłuchać świadków i osoby oskarżone, a potem podjąć decyzję. Tylko lub aż tyle, problem w tym, iż jednocześnie decyduje się o życiu drugiego człowieka i wymierzeniu kary za czyn zabroniony prawem. Co jeśli nie ma się pewności co do winy i to przekonanie jeszcze narasta w trakcie procesu? Śledztwo przecież wskazało sprawcę, ale czy jest to ten właściwy?

 

Po co wracać do sprawy, jaka zakończyła się dziesięć lat wcześniej? Maya Seale nie widzi w tym większego sensu. Swoje zadanie jako ławnika wypełniła przed dekadą wprost celująco, to ona zwróciła uwagę na szczegóły, które nie zostały wzięte pod uwagę przez innych. Gdyby nie ona Bobby Nock zostałby uznany za winnego w sprawie o morderstwo. Jednak prawda zwyciężyła, chociaż nie wszystkim to przypadło do gustu. Dlaczego więc Rick Leonard chce odgrzebać przeszłość? Każdy z ławników miał swoje zdanie, lecz zwyciężyła niewinność, chociaż niewiele brakowało by wyrok był całkowicie odmienny. Maya Seale nie wierzy, że nowe dowody zmienią jej osąd, ale inni może mają inne zdanie? Czy Bobby Nock nie zwiódł wszystkich? Może w przeszłości kryją się jeszcze znaki zapytania? To już dawna ławniczka będzie musiała sama odkryć, bo teraz ona na własnej skórze odczuwa co to znaczy być oskarżoną o zabójstwo. Dawny kolega z ławniczej ławy, który namawiał ją na przyjrzeniu się przeszłości został zamordowany i to właśnie Maya stoi w samym centrum podejrzeń. Jaki związek ma to, co wydarzyło się dekadę temu z teraźniejszością? Zbieg okoliczności? Mało prawdopodobne, nie ma co liczyć, że znajdzie się znowu ktoś, kto dostrzeże błędy. Co zwycięży tym razem? Jaki będzie werdykt? Winna czy niewinna?

 

Dramat sądowy, rasowy thriller i przede wszystkim zaskakujący kryminał. Jak na jedną książkę to dużo, bo wystarczyłby tylko jeden element by na nim zbudować intrygującą historię, jednak dla autora „Niewinnego” to było za mało i trzeba przyznać, że doskonale wykorzystał możliwości każdego z gatunków. W pierwszym momencie przychodzi na myśl film „Dwunastu gniewnych ludzi” i trudno nie oprzeć się wrażeniu, że powieść Grahama Moore`a równie doskonale gra na emocjach czytelników co dzieło Sydney`a Lumeta. Nie ma nic oczywistego w tej powieści, za to co i rusz pojawiają się pytania, na które odpowiedzi nie tak łatwo znaleźć, a nawet jeśli natrafimy na nie to czy są one właściwe? Nie tak łatwo odsiać kłamstwa, niedopowiedzenia, doskonałe oszustwa od prawdy, zwłaszcza, iż ona też może mieć niejedną twarz. Pisarz ani na moment nie daje komukolwiek forów, kiedy już się wydaje, że bohaterowie i czytający są właściwym tropie okazuje się, iż nie tak prędko przekonamy się czy to właściwa ścieżka. Graham Moore doskonale utrzymuje napięcie, ani na chwilę nie pozwala nikomu zapomnieć o grze jaka się toczy i to od dawna. Przeszłość z teraźniejszością tworzą fenomenalną układankę, pełną znaków zapytania, ślepych zaułków i przede wszystkim niesamowitego suspensu, nieprzewidywalnego oraz odkrywającego co i rusz jak łatwo dać się omamić zręcznym iluzjom i genialnym kłamstwom. Tę książkę warto przeczytać, wyroki wydaje się czasem bardzo szybko, a ich skutki są odczuwane jeszcze długo potem.

 

Premiera:

1 września

 

Egzamin z uczuć

Przedpremierowo:

„Gorąca sesja”

Kristen Callihan

 

 

Przyjaźń i miłość, jedno z drugim nie tak często idą z sobą w parze jak mogłoby się wydawać. Co jeśli wynikają z siebie nawzajem, doskonale uzupełniają się i po prostu bez siebie nawzajem nie istnieją? Czasem w ludziach budzi się strach o utratę obu naraz gdy jedno zawiedzie. Jednak ryzyko wynagradza wiele, tyle, że lęk bywa o wiele silniejszy niż wszystko inne. Czy warto rzucić na szalę to, co już daje dużo szczęścia?

 

To nie była miłość od pierwszego spojrzenia, chociaż do obojętności nie dało się zaliczyć to, co działo się pomiędzy Chess i Finnem. Zaiskrzyło, lecz przecież byłoby to zbyt oczywiste, jemu by to nie przeszkadzało, w końcu rzadko kobiety miały obiekcje co do nawiązywania bliższych kontaktów z nim. Jednak od jakiegoś czasu nie chodzi jedynie o to, zresztą z Chess to od początku coś zupełnie innego. Ta kobieta jest czymś więcej niż chwilową miłostką, a tym bardziej jednorazową przygodą. Ona nigdy nie łączyła życia zawodowego i prywatnego, lecz Finn nie jest jedynie kolejnym zleceniem. Przyjaźń tych dwoje ma „ciut” dwuznaczny podtekst, ale pozwala im się poznać, dotrzeć do tych zakątków, z jakimi do tej pory nie afiszowali się. Czy to im wystarczy? Im bliżej się poznają tym coraz trudniej im być z dala od siebie, mają dużo do stracenia, zwłaszcza od emocjonalnej strony. Danie sobie szansy oznacza ogromne zmiany w ich życiu, są na to gotowi? Związek jest czymś, na co do tej pory nigdy nie zdecydowali się, każde z nich miało swoje powody i wcale nie straciły one na swej aktualności. Co wybiorą? Przyjaźń czy miłość, a może i to i to?

 

Urocza, ciepła, seksowna, pełna humoru historia, mająca do zaoferowania jeszcze więcej gdy się już w nią zagłębi. Kristen Callihan wie doskonale jak swoimi książkami skusić czytelników do sięgnięcia po swoje książki i to za każdym razem gdy wydaje nową. „Gorąca sesja” jest kolejną z serii o graczach futbolu amerykańskiego, ale można ją bez problemu czytać bez znajomości poprzednich i sięgnąć po nie później. Pisarka ma swój przepis na wciągającą opowieść, gdzie uczucia są na pierwszym planie, lecz nigdy nie są przedstawione z jednego punktu widzenia, płasko i mdło. Bohaterowie mają wątpliwości, nie są one wydumane i niczym nie uzasadnione, nie pojawiają się bez przyczyny, w żadnym razie nie są jednowymiarowi. Pokazani są w różnorodnych momentach, kiedy się doskonale bawią, są szczęśliwi, ale także gdy są w trakcie trudnych wyborów. W każdej części autorka pokazuje blaski i cienie sukcesu zawodowego, ile kosztuje dotarcie na szczyt oraz jak łatwo z niego spaść. „Gorąca sesja” to dobra czytelnicza zabawa, nie pozbawiona wielu lżejszych punktów, ale i niełatwych decyzji. Kristen Callihan nie skupia się jedynie na uczuciowych perypetiach, bo tak jak w realnym świecie otacza je rzeczywistymi wątkami, wszystkie są z sobą połączone. To, co dzieje się na pierwszym planie ma swoje odbicie w drugim i trzecim, postacie nie są samotnymi wyspami, ukazane są ich więzi rodzinne, przyjaźnie i przeszłość. 

 

 Premiera:

25 sierpnia

            

                   

Książkę przeczytałam dzięki 

uprzejmości
Wydawnictwu MUZA

 

Wschodząca gwiazda

„Chwyć mnie”

A.L. Jackson

 

Większość z ludzi ma w pamięci co najmniej jedno zdarzenie z przeszłości, jakie najchętniej wykreśliłoby z niej i zapomniało bezpowrotnie. Niestety można próbować wymazać z pamięci, ale ślad i tak pozostaje, czasem nie da się tego zrobić. Wystarczy chwila by wszystko co najgorsze wróciło, niekiedy siła tego jest za każdym razem coraz większa i niszczy wszystko co udało się odbudować lub zdobyć.

 

Talent nie zawsze oznacza sukces, lecz w przypadku Emily to jedynie kwestia czasu gdy usłyszy o niej szerokie grono. Jednak nie jest to tak proste jak uważają nawet najbliżsi. Dziewczyna uśmiecha się i robi dobrą minę do gry, jaka rani ją do żywego. Ostatnie o czym powinna myśleć to zbliżenie się do Royce`a. Ten mężczyzna od początku ostrzega ją przed sobą, ale również on nie umie być z daleka od utalentowanej wokalistki. Łatwo byłoby zrzucić winę na rockandrollowe otoczenie w jakim obracają się, lecz obydwoje wiedzą, że to, coś więcej. Każdy z nich ma swoje demony, jakie stara się trzymać w ukryciu, lecz one i tak dają o sobie znać. Czy mogą sobie zaufać, zwłaszcza jeśli zbyt dobrze znają smak zdrady? Nie da się odgrodzić murem od tego, co już doświadczyli, bo za każdym razem wali się on na nich, wyrządzając jeszcze większe straty. Jak długo można cierpieć w milczeniu i płacić nie za swoje winy?

 

Miłości nie zawsze towarzyszą jasne odcienie i proste emocje. Czasem niesie z sobą sprzeczne sygnały, jest źródłem wykluczających się uczuć i przypomina sinusoidę. Jednak poza wszystkim jest tym, co pozwala spojrzeć w przyszłość z nadzieją, a w teraźniejszości daje momenty szczęścia. A.L. Jackson w książce „Chwyć mnie” właśnie pokazuje taką emocjonalną spiralę, otoczoną starszymi i świeższymi bliznami, nie tylko w duszach, lecz także jak najbardziej widocznymi na skórze. Bohaterowie mają w sobie w bólu, lecz także marzenia, mniejsze i większe, które wcale nie są mało realne, wprost przeciwnie. Tak naprawdę prawie na wyciągnięcie ręki, ale wiążę się to z krokiem, jaki może przywołać demony, jakie czekają by zaatakować. Pisarka nie od razu odsłania to, co dręczy postacie, robi to w odpowiednich momentach tak, by przyśpieszyć akcję i jednocześnie wprowadzić ją w kolejny wiraż. Pozostawione ślady pozwalają przypuszczać co wydarzyło się wcześniej, ale stawiane jest to niekiedy pod znakiem zapytania. Na „Chwyć mnie” składają się warstwy lżejsze i cięższe, kontrastowe wobec siebie, lecz mające tę samą oś – muzyczny świat gwiazd, gdzie sukces okupiony jest nie zawsze jedynie talentem i ciężką pracą. Ta mroczniejsza strona też nie od razu jest na widoczna, jednak autorka wplata ją pomiędzy pozostałe wątki, tak, by nie było wątpliwości, że odgrywa ważną rolę, ale dopiero finał przynosi pełne odsłonięcie co z sobą przyniosła. A.L. Jackson włączyła do obyczajowej historii trudniejsze tematy związane z przemocą i radzeniem sobie z traumatycznymi doświadczeniami oraz strachem ofiary. Czytelnicy mogą odczuć namacalny strach, coraz bardziej przypominający boleśnie duszącą pętlę.

 

                   

Książkę przeczytałam dzięki 

uprzejmości
Wydawnictwu MUZA