wtorek, 23 czerwca 2020

Znowu marzyć


„Dream again”
Mona Kasten

Droga czasem do urzeczywistnienia marzeń bywa prosta, a niekiedy wprost przeciwnie wyboista i to jeszcze pod górkę z licznymi zakrętami. Kiedy już wydają się spełniać czasem znowu wymykają się z rąk, ale czy uda się je w końcu schwytać? Może trzeba dać sobie spokój i po prostu odpuścić? Jednak co z pragnieniami, które dawały siłę i popychały do przodu w najgorszych chwilach? One wciąż czekają i mogą jeszcze zostać zdobyte …

Przyznać się do porażki jest niezwykle trudno, zwłaszcza jeśli postawiło się wszystko na jedną kartę, a kiedy spada się w dół wydaje się, że nie można poprosić o pomoc. Jude jeszcze przed chwilą była dobrze zapowiadającą się młodą aktorką, teraz nie pozostało jej nic, a przynajmniej tak uważa. Mieszka wraz z bratem i jego przyjaciółmi w akademickim miasteczku i nie wie co począć. Blake zmaga się z kontuzją, od niej zależy jego dalsza kariera w uniwersyteckiej drużynie, frustracja jaką odczuwa przekłada się na jego zły humor, jakby tego było mało tuż obok jest była dziewczyna. Tak, on i Jude jeszcze nie tak dawno byli parą, lecz czy da się gonić za marzeniami i jednocześnie kochać kogoś na odległość? Ona zadecydowała, że nie, ale co stało za jej wyborem? Oboje nie są już tymi pogodnymi nastolatkami, wierzącymi, że wspólnie zdobędą świat, mają za sobą rozczarowania i przede wszystkim złamane serca. Czy da się wybaczyć decyzję podjętą z niewłaściwych pobudek? Co z marzeniem Jude, które wydaje się bezpowrotnie stracone? Czy dadzą sobie szansę i dostrzegą okazję tam gdzie się tego nie spodziewają?

Kolejna część i nowi bohaterowie, lecz emocje podczas lektury wciąż takie same jak przy pierwszym tomie autorstwa Mony Kasten. Woodshill znowu zaprasza do siebie nową zbłąkaną duszę i nie tylko jej da szansę by spojrzeć za oraz przed siebie, a przede wszystkim odnaleźć siebie i kogoś, kto jest równie zagubiony. „Dream again”  ma w sobie magię wcześniejszych tomów i podobną mieszankę emocji oraz humoru, jednakże to osobna historia i całkiem odrębne perypetie postaci, jakie pomimo młodego wieku mają już za sobą co nieco perturbacji na swojej egzystencjonalnej ścieżce. Pisarka doskonale wkomponowała w już znane otoczenie świeżą porcję dramatycznych doświadczeń, walki o marzenia i przede wszystkim o połączenie kariery z życiem osobistym. Czy mając niewiele ponad dwadzieścia lat można już mówić o błędach przeszłości? Nietrafnych wyborach i rozliczeniach z tym, co było? Jak najbardziej, zwłaszcza jeśli wyszło to spod pióra Mony Kasten, która nie idzie w kierunku nadmiernej słodyczy przeplatanej z czarną dziurą rozpaczy, lecz pokazuje jak wiele odcieni uczuć istnieje oraz co znaczy stawić czoła skutkom podjętych decyzji. Czasem miłość to za mało, tak samo jak i realizacja marzeń to nie wszystko, znalezienie równowagi pomiędzy jednym i drugim jest nie lada wyzwaniem. „Dream again” opowiada właśnie o zderzeniu tego, co mówi serce i co podpowiada rozum, jedno z drugim wydaje się nie do pogodzenia, zwłaszcza jeśli właśnie wydaje się, iż utraciło się to, o czym się marzyło od lat. Ten tom jeszcze mocniej pokazuje czym jest danie sobie drugiej szansy, w jakiej mniej jest iluzji, że miłość zwycięży wszystko, a więcej wiary w siebie i w najbliższą osobę.




Za możliwość przeczytania książki 

dziękuję 
 
wydawnictwu:
 
 
 
Znalezione obrazy dla zapytania wydawnictwo jaguar

poniedziałek, 22 czerwca 2020

Lipcowa premiera

Lipcowa premiera:

22.07.2020





Fragment:

"Wilgoć, zimno, smród oraz nikłe światło jednej żarówki są moją codziennością od nie pamiętam kiedy. Nora, w której zostałam zamknięta, jest moim piekłem, w której minuty zamieniają się w godziny, godziny w dni, a dni być może w tygodnie. Nie pamiętam zbyt dużo, właściwie prawie nic, gdyż moja pamięć szwankuje. Nie kojarzę tego, jak się tutaj znalazłam. Mam tylko przebłyski czegoś, co można wziąć za wspomnienia. Za każdym razem, gdy próbuję wytężyć umysł, pojawia się czarna dziura, więc w końcu się poddaję. Próbuję sobie przypomnieć, jak się nazywam, ale jest tylko pustka. Ten, który od czasu do czasu przynosi mi jedzenie, mówi do mnie „Natalie”, jednak to słowo jest mi wyjątkowo obce. Nie wiążą się z nim żadne emocje, więc może wcale nie mam tak na imię? Ale za każdym razem nadchodzi sen, obdarowuje mnie obrazem zielonych oczu przypominających leśne jeziora i miękkim, ochrypłym głosem, przemawiającym do mnie. Za każdym razem budzę się zdezorientowana i nim dojdę do siebie, mija dobra chwila, po czym znów czuję pustkę."

niedziela, 21 czerwca 2020

Gra pozorów


„Ostatni lot”
Julie Clark

Pozory, od nich wiele się zaczyna i na nich równie dużo kończy się. Nie tak rzadko stają się dla większości rzeczywistością, sprytnie utkane z oczekiwań i ludzkich marzeń doskonale stapiają się z tym, co inni chcą zobaczyć. Jednak prawda jest zupełnie inna, bardziej skomplikowana, chociaż może wcale nie aż tak mogłoby się wydawać, za to mniej wygodna i obnażająca to od czego tak chętnie odwraca się głowę. Ci, którzy zdecydują się zakończyć tę iluzję nie liczą na zrozumienie i pomoc, jedynie pragną by pozostawiono ich w spokoju, chyba, że zostaną postawieni pod ścianą …

Życie na widoku wcale nie oznacza, że nie da się mieć tajemnic, wprost przeciwnie, wystarczy jedynie stworzyć perfekcyjne złudzenie tego, co chcą zobaczyć inni. Claire dała się nabrać na nią, pragnąc czegoś co miało przynieść jej w końcu szczęście. Niestety dało zupełnie coś odwrotnego, a złota klatka okazała się wiezieniem o zaostrzonym rygorze, w jakim każdy niewłaściwy ruch jest przez jej męża karany brutalnie i bez ostrzeżenia. Kto jednak uwierzyłby, że przystojny i odnoszący sukcesy Rory Cook jest domowym tyranem? Nikt. Rozwód? Najprawdopodobniej po trupie, zgadnijcie czyim? Wydaje się, że nie ma wyjścia z tego koszmaru, a gdyby ktoś był w podobnej sytuacji? Czy wymiana biletów i podróż w imieniu tej drugiej może być sposobem na uwolnienie się od tego, co jest ich udziałem? Wystarczy tylko wejść na pokład samolotu pod cudzym nazwiskiem i z nie swoim biletem. Nie ma czasu na rozważanie za i przeciw, decyzję podjąć trzeba od razu. Jednak rzeczywistość jest bardziej skomplikowana niż mogłoby się wydawać, bo Eve tak naprawdę nie za wiele powiedziała o sobie, a to, co odkrywa Claire sprawia, że wiele musi ona przemyśleć. Czasem ucieczka to nie koniec, ale dopiero początek walki, jakiej tak obawiało się podjąć …

Historia gry pozorów i iluzji w świecie bezwzględnych interesów oraz dwóch kobiet, postawionych pod ścianą i wybierających niestandardową formę obrony buduje kanwę fabuły „Ostatniego lotu”. Julie Clark obudowała ją tajemnicami, rodzinnymi sekretami i przede wszystkim kontrastowymi bohaterkami głównymi, różniącymi się od siebie jak dzień i noc, lecz równie zdeterminowanymi by zdobyć coś, co wydawałoby się mają cały czas. Wolność, bez strachu, bez oglądania się za siebie i bycie sobą, jaka jest cena za takie pragnienie? Życie. Tylko lub tyle. Autorka po mistrzowsku dawkuje odsłanianie prawdy, wydaje się, że o jednej z postaci wiemy prawie wszystko, natomiast druga jest prawdziwą enigmą, lecz tak naprawdę ta pierwsza również ma do czynienia z pewną zagadką. Zresztą nie jest ona jedyną, a odkrywanie ich jest ważnym wątkiem powieści, w której nie ma co stawiać na łatwe odpowiedzi, bo i pytania okazują się o wiele bardziej skomplikowane niż mogłoby się wydawać. Z jednej strony czytelnicy otrzymują rasowy thriller, z drugiej przejmującą opowieść o domowej przemocy, próbie przerwania błędnego koła oraz niedostrzeganiu błagania o pomoc. Pisarka nie poprzestała na tym, pokazała także na czym polega sztuka manipulacji człowiekiem, wykorzystania jego słabości oraz niszczenia krok po kroku, aż do momentu gdy może tylko zrobić jedno – podjąć próbę ucieczki, bo wierzy, że uratować może się tylko sam. Ceną jest za to wyrzeczenie się swojej tożsamości. Jednak to także nie wszystko, bo diabeł tkwi w szczegółach, a przypadek rzadko kiedy pojawia się na zawołanie. Julie Clark z wprawą mistrza kluczy pomiędzy wątkami, stawia na detale i stopniowanie napięcia i ujawniania niewiadomych szczegółów.

Tam gdzie jedni widzą koniec tak naprawdę da się dostrzec początek …





Książkę przeczytałam dzięki
uprzejmości
Wydawnictwu MUZA

sobota, 20 czerwca 2020

Zapowiedź

Zapowiedź





Drugi tom serii, która zyskała miano „zupełnie innej historii mafijnej”!

Dalsze losy Melody i Liama z Ruthless People

Jeden sekret. Wiele ofiar.

Wszystko, co Melody Callahan wiedziała o swojej przeszłości, okazało się kłamstwem. Jej ojciec kłamał. Jej mąż kłamał. Ale prawda jest taka, że sekrety w końcu muszą wyjść na jaw. Nie mogą wiecznie pozostawać w ukryciu. I tak też się stało.

Kobieta dowiedziała się, że jej matka Aviela żyje i – jakby tego było mało – zrobi wszystko, żeby zniszczyć to, co Melody i Liam budowali przez ostatni rok.

Mając nowego wroga i bezustanną uwagę mediów, związaną ze zbliżającymi się wyborami prezydenckimi, Liam i Melody muszą walczyć na kilku frontach. Melody nie wie, co robić. Jest rozdarta między silnym uczuciem do męża a chęcią rozszarpania go na strzępy za to, że kłamał. Jednak w tym świecie kochanie kogoś a okazywanie mu uczuć to dwie różne rzeczy.