Niepoprawny kłamca

„Kłamca. Bóg marnotrawny”

Jakub Ćwiek

Kłamstwo miewa bardzo szeroką definicję i zdarza się także tym, którzy wydają się nie być do tego zdolni. Czasem niedopowiedzenie, zatajenie prawdy również równa się nieuczciwości, chociaż wielu wydaje się, że wciąż dobrze czynią. W końcu podobno na wojnie wszystkie chwyty są dozwolone …

Bogowie przychodzą i odchodzą, a raczej są dyskwalifikowani przez anielskich wojowników. Nieliczni z boskiego panteonu ostali się na Ziemi, lecz bardziej dokuczliwe są demony i ich pobratymcy, zbyt często nastawiają na życie mniej lub bardziej świadomych ludzi, a jak wiadomo aniołowie w funkcji stróżów nie zawsze są przy swoich podopiecznych w odpowiednim miejscu i czasie. Jednak od czego jest pomocny Loki? Tam gdzie skrzydlaci obrońcy nie dadzą rady pomóc wkracza on, bóg kłamstwa syn Odyna, brat Thora i szachraj jakich mało pokaże na co go stać. Wszelkie kłopoty kochają go, a i on od nich nie ucieka, wprost przeciwnie bywa ich źródłem lub co najmniej je prowokuje. Oczywiście zawsze w imieniu dobrej sprawy – przynajmniej tak się usprawiedliwia, bo wiadomo, że przecież działa na rzecz i w imieniu anielskiej gwardii. Nie straszne mu najgorsze dzielnice Nowego Jorku czy też mroźna pogoda na Antarktydzie, w pierwszym miejscu intryguje go pewna zagadka, a w drugiej przeszłość przypomina mu dotkliwie o sobie. Rzym i Monte Carlo wystawiają cierpliwość Lokiego oraz pewnego archanioła na próbę, niewinny w zasadzie żarcik może okazać się dość daleko idący w skutkach. Ale nie samymi przyjemnościami bóg żyje, trzeba pokazać swoją przydatność, gdyż nawet ci niezdolni do kłamstwa raczej nie grają fair. Szkoda by było zaprzepaścić życie w momencie gdy nabiera barw jakie wydawały się od wieków już dawno przebrzmiałe. Czas rozpocząć kolejne polowanie na tych, którzy do tej pory unikali spotkania z anielskim wymiarem sprawiedliwości, litość już była teraz trzeba pożegnać się z boską egzystencją, wiara ludzi jest ulotna i tylko nieliczni zdołają ocalić swoją skórę lub przynajmniej dążą do tego, oczywiście wbrew zasadom.

Sensacja, kina akcji w wersji pisanej, humor, satyra oraz dobra zabawa czyli druga odsłona „Kłamcy” autorstwa Jakuba Ćwieka. „Bóg marnotrawny” nie ustępuje w zwrotach fabuły pierwszej części i znowu daje czytelnikowi możliwość towarzyszenia niepoprawnemu Lokiemu w kolejnych perypetiach, a tych jest dużo i różnorodnych. Nuda nie grozi, za to uśmiech i kibicowanie niepoprawnemu bóstwu jak najbardziej. Jedna opowieść płynnie przechodzi w drugą stanowiąc odrębną całość, ale i część szerszej historii, różnorodnej gatunkowej i czerpiącej z tego bogactwo to co najlepsze. Autor konsekwentnie kreuje swojego głównego bohatera, nie na obraz i podobieństwo innych znanych postaci, lecz dając mu pełną autonomię oraz wyposażając go w przewrotny urok. Odbrązowiony mit okazuje się ciekawszy niż pierwowzór i jego kolejne kalki, z jednej strony swojski, z drugiej wyróżniający się spośród innych literackich postaci o boskich konotacjach. „Kłamca. Bóg marnotrawny” łącząc w sobie różnorodną tematykę nie jest zlepkiem wątków, lecz starannie przemyślaną fabułą, w której nie ma miejsca na przypadek, chociaż pozorna lekkość daje możliwość szybkiego pochłaniania stron. Jakub Ćwiek dał czytelnikom nową porcję pisanej rozrywki najwyższej jakości.

 Za możliwość zapoznania się z książką 

 

dziękuję

                              wydawnictwu SQN

Podsumowanie października

Październik już za nami kolejne więc podsumowanie czas zrobić. Poprzedni miesiąc zamknął się w 27 postach, 17 przeczytanych książkach i 13 opublikowanych recenzjach :)

"Kłamca. Cyngiel niebios" Jakub Ćwiek, wyd. SQN

"Na krawędzi" A.F. Brady, wyd. Muza

"Kobiety. Badaczki, czempionki, awanturnice" 

Joanna Kończak, Karolina Matyjaszkiewicz, wyd. NK

"Drugi Legion. Tajemnica Askiru" Richard Schwartz, wyd. Initium

"To jest taki Russian Style!" Maciej Stroiński, wyd. Oficyna 4eM

"Kraina Opowieści. Zaklęcie życzeń" Chris Colfer, 

wyd. Młodzieżówka

"Nie odpuszczaj" Harlan Coben, wyd. Albatros 

"Niebo Montany" Nora Roberts, wyd. Książnica

"Feel Again" Mona Kasten, wyd. Jaguar

"Skandaliści" L.J. Shen, wyd. Edipresse Książki

"Dziwna pogoda" Joe Hill, wyd. Albatros

"Czarownice nie płoną" Jenny Blackhurst, wyd. Albatros

"Uwaga, szpieg" Tadeusz A. Kisielewski, wyd. Rebis

"Bohemian Rhapsody"

Wspaniały film, z kategorii tych, po zakończeniu których widzowie siedzą jeszcze aż ostatnie napisy znikną z ekranu. 

 

Bogowie i mity

„Atlas mitów”

Thiago de Moraes

Mity kojarzą się najczęściej z Rzymem i Grecją. Starożytność bez nich straciłaby dużo, a na pewno wiele ze swych soczystych barw. Jednak inne ludy i cywilizacje także mają interesujące legendy i przypowieści, mniej spopularyzowane, lecz równie ciekawe.

Zeusa i Heraklesa nie trzeba przedstawiać, ale już Perun nie do końca jest znany, podobnie jak i jego boscy pobratymcy ze słowiańskiego panteonu. Bogini Pele może obiła się o uszy, lecz jej pochodzenie dla zbyt wielu jest tajemnicą, więc może nadeszła pora by ją poznać? Lud Jorubów także ma swój wkład w zbiór mitycznych opowieści, zadziwiający oraz pokazujący jak różnorodne są cywilizacje. Wikingów i ich wierzeń nie trzeba zbytnio przedstawiać, lecz czy aby na pewno? Czasem filmową wiedzę warto wzbogacić o parę lub więcej szczegółów. Japonia wciąż intryguje, nowoczesność i tradycja wydają się być chlebem powszednim w tym kręgu kulturowo-społecznym, jednak skąd jedno i drugie wywodzi się? Korzenie można poznać dzięki mitom i ich bohaterom. To nie wszystko, lecz dopiero wstęp do fascynujących opowiadań.

„Atlas mitów” Thiago de Moraes jest nie tylko gratką dla młodszych fanów mitologii, ale również dobra okazja dla każdego do zapoznania się z interesującymi opowieściami. Już okładka zwraca uwagę niesztampowym rozwiązaniem – ilustracją obrazującą pokrótce z czym będziemy mieli do czynienia gdy tylko zajrzymy za nią. Dwanaście krain odsłania przed czytelnikami najważniejszych bogów i mity, w których są pierwszoplanowymi aktorami. Jednak to dopiero początek, bo są jeszcze legendarne stworzenia i artefakty bez jakich żadna starożytna opowieść nie obędzie się. Na tym nie koniec, gdyż nie da się przynajmniej nie wspomnieć o bogatych w rysunki mapach z wizją świata danej kultury. Dodatkowo ilustrują one także postacie najważniejszych bóstw, co dodatkowo urozmaica informacje. Autor zadbał by dość zwięzłych informacjach pod hasłem ciekawostki przedstawić najistotniejsze fakty i krótkie historie. W ten sposób można najpierw skupić się na ogólnych wiadomościach by później przejść do konkretniejszych treści, bądź też odwrotnie. „Atlas mitów” jest doskonałym kompendium, z jednej strony dla tych, którzy dopiero zapoznają się z starożytnymi opowieściami, z drugiej już  zaznajomieni mają okazję poszerzyć wiedzę o nowe historie i postacie. Twarda okładka, stonowane kolory, przejrzysty układ oraz niebanalne przedstawione informacje wizualnie przyciągają uwagę czytelników, strona merytoryczna także została dopracowana. 

Za możliwość 

przeczytania książki

dziękuję:

"Zdradzieckie serce" już wkrótce

Już wkrótce premiera:

"Zdradzieckie serce.

Kroniki ocalałych" 

Mary E. Pearson

Możliwość zdobycia książki z autografem Autorki:

http://bit.ly/KronikiOcalalych-bonito

Boski Kłamca

„Kłamca. Cyngiel niebiosa”

Jakub Ćwiek

Kłamców jest wielu, ale ten jeden jest szczególny, gdyż mógłby śmiało być protoplastą ich rodu. Jak mało kto oszukuje i tworzy iluzje, nikt inny nie jest aż tak przekonujący jak on. Po prostu jedyny w swoim rodzaju Loki, bóg kłamstwa w własnej osobie, lecz nie takiej jak z filmowych superprodukcji, ale bardziej skomplikowany i intrygujący. Gdzie anioł nie daje rady tam pośle Kłamcę, tak właśnie tego Kłamcę, który wciąż chodzi po ziemskim padole.

Ragnarok może budzić obawy w wielu, lecz Loki ma w tym temacie całkowicie odmienne zdanie. W końcu bez niego nic się nie odbędzie, a przyszłość nie zapowiada się zbytnio ekscytująco. Jednak to co stanie się jego udziałem nie przewidziałby nigdy. Loki i misje anielskie? Chyba coś się komuś zdrowo pomieszało! Kłamca i aniołowie po tej samej stronie barykady? Tego jeszcze nie było, ale jest, szorstka współpraca niekiedy, lecz przynosząca zadowolenie, mniejsze bądź większe, obu stronom. Wysłannicy nieba mają ręce pełne roboty, niestety z każdym kolejnym wiekiem niebiańska misja wcale nie robi się łatwiejsza, wprost przeciwnie. W takiej sytuacji należy sięgnąć po radykalne środki, nawet archanioł Michał musi to przyznać, nowy sojusznik jest kontrowersyjny, ale czasem trzeba po prostu wybrać mniejsze zło … Loki w końcu ma pewne zasługi w unicestwianiu, problemem jest jego charakter, przyzwyczajenia, brak poszanowania zasad i tak w ogóle zamiłowanie do kłamstw, oszustw i cwaniactwa. No cóż nie da się wygrać wojny bez chwytania się niekonwencjonalnych metod, pozostaje jeszcze kwestia ludzi, tych chronić trzeba,  a czasy nie sprzyjają żarliwej wierze. Pozostaje więc tylko zaufać, na tyle na ile to możliwe i rozsądne, pogańskiemu bogowi i mieć nadzieję, że aniołowie wiedzą z kim się zadają …

Loki jest w doskonałej formie, wbrew temu co można zobaczyć w filmowych superprodukcjach i ma więcej na swoim koncie różnorodnych sprawek niż amerykańscy scenarzyści myślą. „Kłamca. Cyngiel niebios” powraca i to w stylu jaki najbardziej lubi czyli przyciągającym uwagę niepoprawnością w każdym aspekcie, intrygującym kolejnymi wcieleniami i przede wszystkim osobowością o jakiej marzy wielu, lecz nikt nie odważy się jej naśladować. Jakub Ćwiek odświeżył swój debiut, a postać Lokiego porwie kolejne rzesze czytelników. Więcej niż „niegrzeczny”, jedyny w swoim rodzaju, mający wciąż to „coś” i w każdym opowiadaniu pokazującym nową twarz. Pisarz doskonale połączył klimat filmowy znany na przykład z filmów Quentina Tarantino z fabułą, w której rzeczywistość czasem jest jakby w krzywym zwierciadłem i zawsze jest zaskakująca. Czytelnik zostaje wrzucony do świata w jakim nic nie jest takie jak się wydaje, bohaterowie mają w zanadrzu niejedną tajemnicę i są autorami wielu niespodzianek. Jedno jest pewne w przypadku „Kłamcy” zakładanie czegokolwiek z góry i wszelkie przypuszczenia i tak zdadzą się na nic, Jakub Ćwiek postarał się by Loki oraz jego fani, starzy i świeżsi stażem, nie nudzili się, wszystko co zdarzyć się może na pewno będzie miało miejsce, to co wydaje się nieprawdopodobne to kolejne wątki, no i pozostaje jeszcze wielka intryga czyli chleb powszedni boga kłamstwa.

 Za możliwość zapoznania się z książką 

 

dziękuję

                   wydawnictwu SQN

"Zwiadowcy" juz wkrótce

Już wkrótce

kolejny tom

"Zwiadowców" Johna Flanagana

 

Król Duncan i regentka chronią się przed uzurpatorem i jego oddziałami w południowej wieży Zamku Araluen.

Z kolei Czerwone Lisy próbują kolejnego ataku na forteczne wzgórze, gdzie w oblężeniu przebywają sir Horace i dowódca zwiadowców Gilan.

Tymczasem z zamku wymyka się tajnym przejściem zwiadowczyni Maddie. Chce dotrzeć do obozujących nieopodal Skandian, z ich pomocą odbić fort, uwolnić ojca oraz jego żołnierzy, a następnie rozprawić się z podstępnym Dimonem, pretendującym do zagarnięcia tronu Araluenu…

Czy zdążą na czas do zamku? A kiedy zgiełk walki ucichnie i opadnie bitewny kurz, jaką dalszą drogę obierze Maddie, uczennica Willa?

 

Na granicy

„Na krawędzi”

A.F. Brady

Rzeczywistość bywa bardziej skomplikowana niż wydaje się postronnym, nawet jeśli należą do grona bliskich osób. Czasem można zręcznie tkać iluzję szczęścia, sukcesów oraz panowania nad swoim życiem. Jednak za tym zręcznym rękodziełem pozorów niejednokrotnie kryją się bolesne realia egzystencji pełnej strachu i oszukiwanie wszystkich wokoło, a najbardziej siebie samego.

Trudne przypadki stanowią wyzwanie, chociaż nikt tego głośno nie powie. W końcu są to ludzie z krwi i kości z wyniszczającymi ich demonami. Sam jest znana ze swych osiągnięć terapeutycznych z tego rodzaju pacjentami, jednak Richard stanowi swojego rodzaju zagadkę i to nie jedynie psychologiczną. Otacza go sieć plotek, niedomówień, podejrzeń i przypuszczeń, a to nie sprzyja podjęciu rzetelnego leczenia oraz obiektywnej diagnozie. Co kryje przeszłość tego mężczyzny i jak ma wpływ na teraźniejszość? Sam nie poddaje się w swoich wysiłkach terapeutycznych, czy chce coś udowodnić sobie czy też została po mistrzowsku wmanewrowane w grę, której zasad jeszcze nie zna? Ten pacjent wymyka się i prostym i skomplikowanym ramom, zdaje się nie pasować do szpitala, natomaist terapia, która miała mu pomóc przybiera całkowicie inną formę niż Sam zakładała. Układ pacjent – psycholog zaczyna przypominać coś odwrotnego, kim jest Richard i w co wciąga swoją terapeutkę?

Do bólu bezkompromisowa, brutalnie szczera i przede wszystkim bez usprawiedliwień ukazująca rzeczywistość terapii psychologicznej oraz kulisy pracy oraz pobytu w szpitalu psychiatrycznym. „Na krawędzi” nie ma w swej fabule zbyt wielu jasnych stron, czasem wręcz stwarza klaustrofobiczną atmosferę i to nie tylko związaną z ograniczoną przestrzenią, w jakiej rozgrywa się akcja książki, lecz również związana z uczuciami, równie skutecznie oddającymi zamknięcia w destrukcyjnej emocjonalnej klatce. A.F. Brady nie stara się by czytelnicy polubili główną bohaterkę, pokazuje ją w świetle jaki daje jesienny bądź zimowy dzień bez słońca i zachmurzony, rzucający cień na wszystkich. Dodatkowo jej zachowanie także nie sprzyja by uznać ją za ofiarę, wprost przeciwnie, ale równocześnie jej osoba przyciąga uwagę, tak samo jak i to co zaczyna się rozgrywać na oczach czytających. Swoista rozgrywka z własnym życiem i cudzym, próby utrzymania wizerunku oraz chęć wykonywania zawodu, chociaż pobudki są niekiedy odmienne od tych, jakie chce widzieć otoczenie. Tytuł książki oddaje w pełni główny motyw, ta krawędź lub też inaczej balansowanie nad przepaścią odczuwalne jest cały czas, świat na zewnątrz i ten ograniczony do terapii to nieustanna walka by nie upaść lub by powstać, toczy się ona wciąż od nowa, a lęk przed zatraceniem się nie opuszcza większości. W tle tej opowieści jest Nowy Jork taki jaki znany jest z filmów i reklam albo przynajmniej tak go widzimy w pierwszej chwili, ponieważ już przy drugim i kolejnym spojrzeniu zauważamy rysy na wydawałoby się prawie idealnym obrazie, jedynie pozornym innym od tego z szpitala psychiatrycznego.

Książkę przeczytałam dzięki 

uprzejmości
Wydawnictwu MUZA

"Skiba ciągle na wolności"

14 listopada ukaże się 

autobiografia Krzysztofa Skiby 

"Skiba ciągle na wolności"

Dziadek Krzyśka Skiby był słynnym gdańskim krawcem, u którego ubierali się trójmiejscy artyści?

 

Jego mama jest architektem, a najsłynniejszymi jej dziełami są nastawnia kolejowa w Tczewie (w kształcie grzyba) i nieistniejący już dziś budynek stacji Sopot Główny?

Na początku lat 90. Skiba był dziennikarzem kryminalnym w gdańskim oddziale Gazety Wyborczej?

Krzysiek był aktorem awangardowego Teatru Pstrąg – Grupa ‘80?

Skiba dubbingował Three Doga z legendarnej gry komputerowej Fallout?

W latach 80. był pomysłodawcą najbardziej zwariowanych happeningów Pomarańczowej Alternatywy w Łodzi?

Służba Bezpieczeństwa złapała go na festiwalu w Jarocinie za rozrzucanie ulotek i przesiedział w więzieniu trzy miesiące?

Pokazał tyłek premierowi Jerzemu Buzkowi?

 

Te i inne niezwykłe historie przeczytasz w autobiografii Krzyśka Skiby „Skiba ciągle na wolności. Autobiografia łobuza”.

To książka, która w przystępny sposób uczy historii Polski ostatnich 40 lat.

Książka już dostępna w przedsprzedaży na www.labotiga.pl