„Małżeństwo”
K.L. Slater
Niektóre tajemnice mają nimi być
tylko przez określony czas, inne najlepiej gdyby pozostały nimi na zawsze, są i
takie, których poznanie daje niespodziewaną ulgę. Niektóre z nich mogą być
kosztowne, bywa, że ceną jest życie. Czasem w ich cieniu kryją się inne i
dzięki temu pozostają nieodkryte, ale czy na zawsze tak będzie?
Nie zapomniała, wciąż wspomina, ale
poszła dalej. Matka syna, którego on pozbawił życia. Ofiary i sprawca, kiedyś
świat skończył się w ułamku sekundy. Dziesięć lat później ich drogi połączyły
się tak, jak nikt tego nie spodziewał się. Małżeństwo. No i kropka nad i czyli
to co, miało miejsce dekadę wcześniej. Czy można pokochać kogoś, kto odebrał
komuś życie, co więcej osobie, która była najbliższa? Do czego zdolny jest
człowiek, jaki tak wiele utracił? To pytanie zadaje sobie niejeden znajomy Bridget,
tak samo jak i kolejne dlaczego właśnie wyszła za mąż za Toma? Co nimi kierowało?
Miłość? Z pewnością nie. Poczucie winy? Bzdura. Zemsta? Zrozumiałe… A jeśli
przeznaczenie pisze scenariusze, którym daleko jest od prostych decyzji i
łatwych emocji. Życie rzadko kiedy toczy się w sekwencji zero jedynkowej, bywa,
że stawia przed ludźmi wyzwania, jakim większość nie sprostałaby lub w ogóle
nie stawiła czoła. Coś jeszcze często zdarza się, a większość tego nie
dostrzega albo raczej woli nie zauważyć. Kłamstwo, cały szereg kłamstw
kształtujących rzeczywistość, tak, iż wszyscy biorą to za prawdę, a kiedy ta
zostaje odkryta zaczyna się dramat…
Śmierć. Dziesięć lat życia.
Pojednanie, ale czy wybaczenie? Niektóre thrillery już na wstępie emanują
napięciem, nieukrywanym i podszytym dużą dawką emocji równocześnie spójnych i
sprzecznych, co jeszcze wzmacnia efekt, że zaraz coś się wydarzy. K.L. Slater
poszła dalej, na samym początku detonuje przysłowiową bombę, a potem wcale nie
robi kroku wstecz, a dalej idzie tym tropem. Czytelnik wyczuwa atmosferę bliską
wrzenia, bo pod przykrywką zupełnie logicznego ciągu zdarzeń kotłują się
uczucia, wspomnienia, niewypowiedziane żale i to, co już zostało wykrzyczane,
lecz wciąż jest punktem zapalnym. Może się wydawać, iż dokładnie wiemy jak
dalej potoczy się książka, ale szybko dostajemy sygnał, iż autorka ma nieco
inny pomysł, a chwilę później kolejny i jeszcze jeden. Warto odpuścić swoje
przypuszczenia i skupić się na akcji i na tym, co kryje się między wierszami
oraz co widzimy wyraźnie. Spokojna rodzina, jaka już taką nie jest, chociaż
pytanie czy nie były to jedynie pozory, niezauważane lub ignorowane przez tych,
którzy powinni zauważyć tę iluzję? Ofiary, lecz czy wszystkie dostrzegliśmy od
razu? Wyrafinowana zemsta czy też całkowicie odmienny scenariusz? „Małżeństwo” to
opowieść, gdzie na oczach czytających wpierw rozpada się prosty schemat winy,
kary, zadośćuczynienia, zaraz potem rodzinny portret, a z rozsypanych klocków
zaczyna budować się coś, czego wyniku końcowego nie jesteśmy w stanie
przewidzieć. A kiedy już sobie poukładamy wszystko, co do tej pory
dowiedzieliśmy się znowu przychodzi wstrząs i opadają klapki z oczu. K.L.
Slater nie napisała jedynie thrillera, to po części także rodzinny dramat,
historia o dojrzewaniu, ale nie podana wprost, ale widoczna w postaciach.
Jednak to, co najważniejsze w pierwotnym gatunku nie zostaje w tyle, to nadal
jest książka, w której odczuwamy zagrożenie, spodziewamy się, że zło pokaże
swoją prawdziwą twarz i mamy wrażenie, iż coś jeszcze czai się w cieniu. To
ostatnie wcale nie jest naszą projekcją, bo ludzie noszą maski i one nie zawsze
opadają lub zostają zdjęte…
Za możliwość przeczytania książki
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz